---> Siyah Düşlerin Mavi sevişmeleri | birgül.
Gelişlerini sevdim hep insanların, kendilerinden önce.
Bir çiçeğin renginden önce kokusunu sevmek gibiydi.
Coşkulu ve abartılı k a h k a h a l a r arasına gizledim en çok ,
Gidişlerinden korktuğumu.
En çok da umarsızlığım paravan olma şerefiyle taçlandı.
Gitmeyin hiç, ya da gelmeyin gitmişken bir kere,
Yeniden, yeniden,dönmeyin!
(Gidişleri hazmetmişken, yokluğuna adım adım hazırlamışken insan kendini,
Dönüşler acımasız bir hançer gibi saplanıp duruyor kalbe.
Ve kimse anlayamıyor ,
Nereden ulaştığını bu kan kokusunun bileklerimize.)
~Sylvia