TatLı prenses
Bayan Üye
Ayrılık, ayrılık, ayrılık.
Meğer ne zormuş bu kelimeyi,
tam anlamıyla kullanmak.
Ne şarkılardaki gibi,
ne şiirlerdeki gibi,
ne de
“sevgilinin tehdit namelerindeki”
gibi.
Böylesi başka,
bambaşka!
Hem berabersin hem ayrı!
İşte zor gelen de bu ya!
Zor! Zor! Zor!
Çok daha güzel olurdu,
istenmese de
ama mecbur kalındığında;
uzaklarda,
çok ama çok uzaklarda,
hayatına anlam veren değerlerden
uzak olmak.
Öylesine bir ayrılık daha da kolay
olurdu.
Çünkü; özlendiğini bilmek,
çünkü; sevildiğini bilmek,
çünkü; dört gözle beklendiğini bilmek
ve
ayrılık sonunda
buram buram duygu kokan,
sevgi kokan,
akıllar ötesi,
mantıkların kabullenmediği,
duyguların buluştuğu,
içten candan kucaklaşmalarla
daha da
güzel olurdu görmeksizin
“ayrılıklar”.